Odwołania od decyzji ZUS w sprawie zasiłku chorobowego: orzecznictwo i linia sądowa

Decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) odmawiające prawa do zasiłku chorobowego lub nakazujące zwrot już wypłaconego świadczenia stanowią jedno z najczęstszych źródeł sporów przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych. Dla wielu ubezpieczonych utrata prawa do zasiłku chorobowego oznacza nagłe pozbawienie środków do życia w okresie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą. Praktyka pokazuje jednak, że interpretacja przepisów dokonywana przez urzędników ZUS bywa niezwykle rygorystyczna i niejednokrotnie odbiega od standardów wyznaczonych przez orzecznictwo Sądu Najwyższego oraz sądów apelacyjnych i okręgowych. Złożenie odwołania od decyzji organu rentowego otwiera drogę do niezawisłej oceny sprawy przez sąd, który bada nie tylko formalne aspekty, ale przede wszystkim rzeczywisty stan faktyczny i zdrowotny ubezpieczonego. W niniejszej analizie szczegółowo omawiamy mechanizmy odwoławcze, najnowszą linię orzeczniczą oraz przedstawiamy praktyczny wzór odwołania od decyzji zus w sprawie zasiłku chorobowego, który może posłużyć jako podstawa do przygotowania własnego pisma procesowego.

Najczęstsze przyczyny odmowy prawa do zasiłku chorobowego przez ZUS

Zanim przeanalizujemy proces odwoławczy, warto zrozumieć, na jakich podstawach prawnych ZUS najczęściej opiera swoje decyzje odmowne. Organ rentowy dysponuje szeregiem instrumentów kontrolnych, które pozwalają mu na weryfikację zarówno prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do pracy, jak i sposobu wykorzystywania zwolnienia lekarskiego przez ubezpieczonego. Do najczęstszych przyczyn wydawania decyzji o braku prawa do świadczenia lub o obowiązku jego zwrotu należą:

Wykonywanie pracy zarobkowej w okresie orzeczonej niezdolności do pracy: Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (zwanej ustawą zasiłkową), ubezpieczony wykonujący w okresie czasowej niezdolności do pracy pracę zarobkową traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia. ZUS interpretuje to pojęcie niezwykle szeroko, kwalifikując jako pracę zarobkową nawet podpisanie pojedynczego dokumentu, reprezentację spółki czy krótkotrwałą obecność w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej.
Wykorzystywanie zwolnienia lekarskiego niezgodnie z jego przeznaczeniem: Ta sama regulacja prawna przewiduje utratę prawa do świadczenia, jeśli ubezpieczony podejmuje działania sprzeczne z celem zwolnienia, którym jest jak najszybszy powrót do zdrowia. Przykłady kwestionowane przez ZUS to m.in. wyjazdy wypoczynkowe, udział w imprezach towarzyskich, remont mieszkania czy wykonywanie ciężkich prac domowych.
Brak tytułu do ubezpieczenia lub nieopłacenie składki: W przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą lub współpracujących, kluczowe znaczenie ma terminowe opłacanie składki na ubezpieczenie chorobowe. Choć przepisy uległy złagodzeniu i obecnie opóźnienie w opłaceniu składki nie powoduje automatycznego ustania ubezpieczenia chorobowego, ZUS nadal skrupulatnie bada historię rozliczeń i weryfikuje, czy należne składki zostały uregulowane w prawidłowej wysokości.
Orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o braku niezdolności do pracy: W trakcie trwania zwolnienia lekarskiego ZUS ma prawo wezwać ubezpieczonego na badanie przez lekarza orzecznika. Jeśli lekarz orzecznik uzna, że ubezpieczony odzyskał zdolność do pracy przed datą końcową wskazaną na zwolnieniu, ZUS wydaje decyzję o skróceniu okresu zasiłkowego.

Linia orzecznicza sądów powszechnych – nadzieja dla ubezpieczonych

Analiza spraw sądowych z zakresu ubezpieczeń społecznych jednoznacznie wskazuje, że sądy powszechne prezentują znacznie bardziej liberalne i zindywidualizowane podejście do sytuacji ubezpieczonych niż ZUS. Podczas gdy organ rentowy stosuje przepisy w sposób mechaniczny, sądy badają całokształt okoliczności sprawy, kierując się zasadami współżycia społecznego oraz celowościową wykładnią przepisów prawa.

Praca zarobkowa a incydentalna aktywność zawodowa

Jednym z najważniejszych obszarów, w których linia orzecznicza sądów stoi w wyraźnej opozycji do rygorystycznego stanowiska ZUS, jest definicja "wykonywania pracy zarobkowej". Sąd Najwyższy w wielu swoich orzeczeniach (np. w wyroku z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. akt II UK 223/06) podkreślał, że sporadyczna, wymuszona okolicznościami i incydentalna aktywność przedsiębiorcy lub pracownika, która nie ma charakteru regularnego świadczenia pracy, nie powinna prowadzić do utraty prawa do zasiłku chorobowego. Za taką aktywność sądy uznają m.in. podpisanie deklaracji podatkowych, opłacenie rachunków firmowych, podpisanie listy płac dla pracowników czy udzielenie niezbędnych wyjaśnień osobie zastępującej ubezpieczonego w pracy. Sąd stoi na stanowisku, że celem przepisów jest eliminowanie nadużywego zarobkowania w czasie choroby, a nie paraliżowanie funkcjonowania przedsiębiorstwa z powodu formalnych czynności, których nikt inny nie może wykonać.

Wykorzystywanie zwolnienia zgodnie z zaleceniami medycznymi

Równie istotne różnice interpretacyjne dotyczą sposobu wykorzystywania zwolnienia lekarskiego. ZUS często uznaje każdą aktywność poza domem za naruszenie zasad L4, zwłaszcza jeśli na zwolnieniu widnieje adnotacja "chory może chodzić" (kod 2). Sądy konsekwentnie wskazują, że adnotacja ta uprawnia ubezpieczonego do wykonywania zwykłych czynności życiowych, takich jak wyjście po zakupy spożywcze, udanie się do apteki, na wizytę lekarską czy nawet krótki spacer poprawiający kondycję psychiczną i fizyczną, jeśli jest to zgodne z zaleceniami lekarza prowadzącego. W przypadku schorzeń o charakterze psychologicznym lub psychiatrycznym (np. depresja), sądy wręcz akceptują wyjazdy rekreacyjne czy spotkania z rodziną, o ile stanowią one element terapii zaleconej przez specjalistę i mają na celu poprawę stanu zdrowia psychicznego.

Składki na ubezpieczenie chorobowe a ochrona ubezpieczonego

Przed rokiem 2022 opóźnienie w opłaceniu składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe skutkowało natychmiastowym wyłączeniem z ubezpieczenia. Przedsiębiorcy musieli składać wnioski o wyrażenie zgody na opłacenie składki po terminie. Choć przepisy te zostały znowelizowane i obecnie zaległość nie powoduje automatycznego ustania ubezpieczenia (chyba że zadłużenie przekracza określoną kwotę), to jednak ZUS nadal bada kwestię ciągłości ubezpieczenia i terminowości wpłat. Sądy w tym zakresie wypracowały bardzo korzystną linię orzeczniczą, wskazując, że drobne opóźnienia, błędy rachunkowe czy przejściowe trudności finansowe nie powinny automatycznie pozbawiać ubezpieczonego prawa do ochrony socjalnej. Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że ubezpieczenie chorobowe ma na celu ochronę przed ryzykiem utraty dochodu, a rygorystyczne karanie ubezpieczonych za marginalne uchybienia formalne stoi w sprzeczności z duchem konstytucyjnej zasady zabezpieczenia społecznego.

Lekarz orzecznik ZUS a niezależny biegły sądowy

Kolejną częstą sytuacją jest skrócenie okresu zasiłkowego przez lekarza orzecznika ZUS. Urzędnicy medyczni organu rentowego często przeprowadzają pobieżne badania lub opierają się wyłącznie na analizie dokumentacji, ignorując specyfikę pracy wykonywanej przez ubezpieczonego. Na przykład, pracownik budowlany ze złamaną ręką może zostać uznany za zdolnego do pracy przez orzecznika, który nie bierze pod uwagę, że jego codzienne obowiązki wymagają pełnej sprawności fizycznej obu rąk. W takich przypadkach odwołanie do sądu jest jedyną drogą do wykazania rzeczywistego stanu zdrowia. Sąd w toku postępowania nie opiera się na opinii lekarza orzecznika ZUS, lecz powołuje niezależnego biegłego sądowego lekarza o specjalności adekwatnej do schorzenia ubezpieczonego (np. ortopedę, neurologa, kardiologa). Opinia biegłego sądowego ma kluczowe znaczenie dowodowe i w zdecydowanej większości przypadków to właśnie ona decyduje o ostatecznym wyroku. Sądy konsekwentnie podkreślają, że opinia biegłego sądowego korzysta z waloru bezstronności, w przeciwieństwie do opinii lekarzy zatrudnionych przez ZUS, którzy mogą być postrzegani jako zainteresowani rozstrzygnięciem na korzyść swojego pracodawcy.

Procedura odwołania od decyzji ZUS krok po kroku

Otrzymanie niekorzystnej decyzji z ZUS nie kończy sprawy. Ubezpieczonemu przysługuje prawo do wniesienia odwołania, które inicjuje postępowanie przed sądem powszechnym. Jak wygląda ta procedura w praktyce?

Analiza uzasadnienia decyzji: Pierwszym krokiem powinno być dokładne zapoznanie się z argumentacją ZUS. Należy zidentyfikować, jakie fakty organ uznał za kluczowe (np. zeznania świadków, raport z kontroli terenowej, opinia lekarza orzecznika) i przygotować kontrargumenty poparte dowodami.
Zachowanie terminu: Odwołanie od decyzji ZUS należy wnieść w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Jest to termin zawity, co oznacza, że jego przekroczenie bez bardzo ważnej, obiektywnej przyczyny (np. nagły pobyt w szpitalu) skutkuje odrzuceniem odwołania przez sąd bez merytorycznego badania sprawy.
Wybór właściwego sądu: Odwołanie adresuje się do Sądu Rejonowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (wydziału pracy i ubezpieczeń społecznych), jednak fizycznie pismo składa się za pośrednictwem oddziału ZUS, który wydał zaskarżoną decyzję. ZUS ma wówczas 30 dni na ponowne przeanalizowanie sprawy. Jeśli uzna argumenty ubezpieczonego, może sam zmienić lub uchylić decyzję (tzw. autokontrola). Jeśli podtrzymuje swoje stanowisko, ma obowiązek przekazać odwołanie wraz z aktami sprawy do właściwego sądu.
Brak opłat sądowych: Bardzo ważną informacją dla ubezpieczonych jest to, że postępowanie przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych w sprawach o zasiłek chorobowy jest wolne od opłat sądowych. Ubezpieczony nie ponosi kosztów wpisu sądowego ani opłat kancelaryjnych, co znacznie ułatwia dochodzenie swoich praw.

Kluczowe elementy skutecznego odwołania

Aby odwołanie od decyzji ZUS przyniosło oczekiwany skutek, musi spełniać określone wymogi formalne przewidziane dla pism procesowych w Kodeksie postępowania cywilnego, a także zawierać przekonującą argumentację merytoryczną. Do najważniejszych elementów pisma należą:

Oznaczenie stron: Należy wskazać dane ubezpieczonego (imię, nazwisko, adres zamieszkania, PESEL, numer telefonu) jako odwołującego się oraz oznaczyć organ rentowy (np. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w Warszawie) jako stronę przeciwną.
Wskazanie zaskarżonej decyzji: Należy precyzyjne określić, od której decyzji się odwołujemy, podając jej numer (znak), datę wydania oraz datę jej doręczenia.
Sformułowanie żądania: Ubezpieczony powinien jasno określić, czego się domaga – najczęściej jest to zmiana zaskarżonej decyzji w całości lub w części i orzeczenie, że ubezpieczony posiada prawo do zasiłku chorobowego za wskazany okres, bądź też zwolnienie z obowiązku zwrotu pobranego świadczenia.
Uzasadnienie i wnioski dowodowe: To najważniejsza część pisma. Należy w niej szczegółowo opisać stan faktyczny, odnieść się do zarzutów ZUS i przedstawić dowody na poparcie swoich twierdzeń. Dowodami mogą być dokumenty medyczne, zaświadczenia od lekarza prowadzącego wyjaśniające celowość określonych zachowań, zeznania świadków (np. sąsiadów, współpracowników), a także wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego lekarza odpowiedniej specjalności.

Wzór odwołania od decyzji ZUS w sprawie zasiłku chorobowego

Poniżej prezentujemy uniwersalny wzór odwołania, który można dostosować do indywidualnej sytuacji faktycznej. Warto pamiętać, że każdy przypadek jest inny, dlatego kluczowe jest precyzyjne opisanie własnych okoliczności i poparcie ich odpowiednimi dowodami.

Miejscowość: ........................., Data: .........................

Odwołujący:
Imię i nazwisko: .........................
Adres zamieszkania: .........................
PESEL: .........................
Telefon: .........................

Za pośrednictwem:
Zakład Ubezpieczeń Społecznych
Oddział w .........................
Adres Oddziału: .........................

Do:
Sąd Rejonowy w .........................
Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
(adres sądu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania odwołującego)

ODWOŁANIE
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

Działając w imieniu własnym, na podstawie art. 477(9) Kodeksu postępowania cywilnego, wnoszę odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w ......................... z dnia ........................., znak: ........................., doręczonej mi w dniu ........................., w sprawie odmowy prawa do zasiłku chorobowego / nakazu zwrotu zasiłku chorobowego* za okres od ......................... do .........................

Zaskarżonej decyzji zarzucam:

Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym uznaniu, że w okresie orzeczonej niezdolności do pracy wykonywałem/am pracę zarobkową / wykorzystywałem/am zwolnienie lekarskie niezgodnie z jego przeznaczeniem*, podczas gdy moje działania miały charakter incydentalny / były podyktowane koniecznością życiową i nie stały w sprzeczności z zaleceniami lekarskimi;
Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że podjęte przeze mnie czynności stanowiły wykonywanie pracy zarobkowej lub wykorzystywanie zwolnienia niezgodnie z przeznaczeniem.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, wnoszę o:

Zmianę zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, że przysługuje mi prawo do zasiłku chorobowego za okres od ......................... do ......................... (oraz że nie jestem zobowiązany/a do zwrotu pobranego świadczenia wraz z odsetkami*);
Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do niniejszego odwołania na okoliczność mojego rzeczywistego stanu zdrowia oraz charakteru podejmowanych czynności;
Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka: ......................... (imię, nazwisko, adres) na okoliczność przebiegu kontroli ZUS / charakteru moich czynności w okresie zwolnienia*;
Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego lekarza specjalisty z zakresu ......................... na okoliczność braku negatywnego wpływu moich zachowań na proces leczenia i rekonwalescencji.

UZASADNIENIE

(W tym miejscu należy szczegółowo opisać swoją sytuację. Jeśli ZUS zarzucił wykonywanie pracy zarobkowej, należy wyjaśnić, że np. podpisanie jednego dokumentu było konieczne dla ratowania firmy i nie przyniosło dochodu, a praca nie była faktycznie świadczona. Jeśli zarzut dotyczył wyjazdu lub aktywności, należy wskazać, że działo się to za zgodą lekarza i sprzyjało rekonwalescencji, np. przy depresji. Należy powołać się na konkretne zalecenia medyczne i dołączyć dokumentację medyczną.)

Wobec powyższego, wniesienie niniejszego odwołania jest w pełni uzasadnione i konieczne.

......................................................
(własnoręczny podpis odwołującego)

Załączniki:
1. Odpis odwołania (druga kopia dla ZUS)
2. Kopia zaskarżonej decyzji ZUS
3. Dokumentacja medyczna / zaświadczenie lekarskie
4. Inne dowody (np. oświadczenia świadków, dokumenty potwierdzające incydentalny charakter czynności)

*niepotrzebne skreślić lub dostosować do stanu faktycznego

Najczęstsze błędy popełniane przez ubezpieczonych przy odwołaniach

Choć procedura odwoławcza jest przyjazna dla ubezpieczonych, popełnienie prostych błędów formalnych lub dowodowych może zaprzepaścić szansę na wygraną. Oto najczęstsze potknięcia, których należy unikać:

Przekroczenie terminu 30 dni: To najpoważniejszy błąd. Złożenie odwołania nawet jeden dzień po terminie skutkuje jego odrzuceniem przez sąd, chyba że ubezpieczony wykaże, iż opóźnienie nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych (np. ciężka choroba uniemożliwiająca kontakt ze światem).
Brak podpisu własnoręcznego: Odwołanie wysyłane pocztą tradycyjną musi być podpisane własnoręcznie. Brak podpisu to brak formalny. Sąd wezwie do jego uzupełnienia w terminie 7 dni, co jednak niepotrzebnie wydłuża całe postępowanie.
Brak odpisu odwołania: Do sądu należy złożyć dwa egzemplarze odwołania – jeden dla sądu, drugi dla ZUS (jako drugiej strony postępowania). Brak odpisu również stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu.
Emocjonalne uzasadnienie zamiast faktów: Opisywanie niesprawiedliwości społecznej czy trudnej sytuacji życiowej, choć zrozumiałe ludzko, nie ma znaczenia prawnego dla sądu. Sąd bada fakty i przepisy. Uzasadnienie powinno być rzeczowe, oparte na dokumentach medycznych i konkretnych argumentach prawnych.
Brak wniosków dowodowych: Samo zaprzeczenie twierdzeniom ZUS to za mało. Jeśli twierdzisz, że nie pracowałeś, przedstaw dowody (np. zeznania świadków, którzy potwierdzą, że firma była zamknięta lub obsługiwana przez kogoś innego).

Praktyczne przykłady z sali sądowej

Sprawa pani Moniki – incydentalne czynności administracyjne

Aby lepiej zobrazować, jak sądy podchodzą do argumentacji ubezpieczonych, warto przytoczyć sprawę pani Moniki, która prowadziła jednoosobowy salon kosmetyczny. ZUS podczas kontroli ustalił, że w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim (z powodu schorzenia kręgosłupa uniemożliwiającego stojącą pracę fizyczną) pani Monika zalogowała się do swojego konta bankowego i opłaciła składki na ubezpieczenia społeczne oraz czynsz za lokal, a także podpisała deklarację VAT przesłaną drogą elektroniczną przez biuro rachunkowe. ZUS uznał to za wykonywanie pracy zarobkowej i wydał decyzję nakazującą zwrot zasiłku chorobowego za okres trzech miesięcy.

Pani Monika złożyła odwołanie do sądu pracy, korzystając z profesjonalnego wsparcia i powołując się na ugruntowaną linię orzeczniczą. W uzasadnieniu wskazała, że jej działania miały charakter wyłącznie administracyjny, były niezbędne do zachowania ciągłości funkcjonowania firmy i nie stanowiły wykonywania usług kosmetycznych, które generowałyby bezpośredni dochód. Sąd Rejonowy w pełni podzielił tę argumentację. W wyroku sąd podkreślił, że zachowanie ubezpieczonej polegające na dokonaniu niezbędnych opłat i podpisaniu deklaracji podatkowej nie może być utożsamiane z prowadzeniem działalności zarobkowej w rozumieniu art. 17 ustawy zasiłkowej. Sąd zmienił zaskarżoną decyzję ZUS i zwolnił panią Monikę z obowiązku zwrotu świadczenia, wskazując, że interpretacja organu rentowego była zbyt rygorystyczna i sprzeczna z celem społeczno-gospodarczym ubezpieczeń chorobowych.

Sprawa pana Tomasza – pomoc sąsiedzka a praca zarobkowa

Innym ciekawym przykładem jest sprawa pana Tomasza, zatrudnionego na stanowisku magazyniera. W trakcie zwolnienia lekarskiego (z powodu problemów z krtanią) pan Tomasz pomógł swojemu sąsiadowi w rozładunku kilku paczek z samochodu dostawczego. Zdarzenie to zostało zauważone i udokumentowane przez inspektorów ZUS prowadzących kontrolę terenową. ZUS wydał decyzję o utracie prawa do zasiłku chorobowego, uznając, że pan Tomasz wykonywał pracę fizyczną sprzeczną z celem zwolnienia.

Pan Tomasz złożył odwołanie, w którym argumentował, że jego pomoc miała charakter jednorazowy, bezpłatny i sąsiedzki, a schorzenie krtani nie uniemożliwiało mu wykonania krótkotrwałego wysiłku fizycznego polegającego na przeniesieniu lekkich paczek. Sąd po przesłuchaniu świadków oraz uzyskaniu opinii biegłego lekarza laryngologa uznał odwołanie za w pełni uzasadnione. Biegły potwierdził, że krótki wysiłek fizyczny na świeżym powietrzu nie miał żadnego negatywnego wpływu na proces leczenia krtani. Sąd orzekł, że bezpłatna pomoc sąsiedzka nie stanowi ani pracy zarobkowej, ani wykorzystywania zwolnienia niezgodnie z przeznaczeniem, i nakazał ZUS wypłatę należnego zasiłku.

Podsumowanie – jak zwiększyć swoje szanse w sporze z ZUS?

Walka z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych przed sądem nie jest z góry skazana na porażkę. Wręcz przeciwnie – statystyki pokazują, że sądy bardzo wnikliwie analizują każdy przypadek i często stają po stronie ubezpieczonych, naprawiając błędy interpretacyjne urzędników. Aby maksymalnie zwiększyć swoje szanse na wygraną, należy pamiętać o kilku kluczowych zasadach:

Pilnuj terminów: Jeden miesiąc na wniesienie odwołania to czas, którego nie wolno przeoczyć. Przygotuj pismo odpowiednio wcześniej.
Gromadź dowody: Każde swoje twierdzenie poprzyj dokumentem, zaświadczeniem lekarskim lub zeznaniami świadków. Sąd opiera się na faktach, a nie na samych deklaracjach.
Powołuj się na orzecznictwo: Wskazanie w odwołaniu wyroków Sądu Najwyższego lub sądów apelacyjnych o zbliżonym stanie faktycznym pokazuje sądowi, że Twoje stanowisko jest zgodne z przyjętą linią orzeczniczą.
Wnioskuj o biegłego sądowego: Jeśli spór dotyczy Twojego stanu zdrowia lub wpływu aktywności na proces leczenia, opinia niezależnego biegłego lekarza powołanego przez sąd jest zazwyczaj kluczowym dowodem decydującym o wygranej.

Pamiętaj, że odwołanie od decyzji ZUS jest całkowicie bezpłatne, co eliminuje ryzyko finansowe związane z przegraną sprawą (poza ewentualnymi kosztami zastępstwa procesowego strony przeciwnej, które w sprawach o zasiłki są stosunkowo niskie i ściśle określone przepisami). Warto zatem walczyć o należne świadczenia, korzystając z dostępnych narzędzi prawnych i ugruntowanej, korzystnej dla ubezpieczonych linii orzeczniczej sądów.