500 plus a alimenty od ojca: jak przygotować pismo do sądu rodzinnego?

Ustalenie odpowiedniej wysokości alimentów na rzecz małoletniego dziecka to jeden z najbardziej kluczowych aspektów spraw rozwodowych oraz postępowań przed sądem rodzinnym. Rodzic, pod którego pieczą na co dzień pozostaje dziecko, często staje przed dylematem, jak prawidłowo sformułować roszczenie finansowe wobec drugiego rodzica. W dobie powszechnych świadczeń socjalnych, takich jak dawne 500 plus (obecnie przekształcone w 800 plus), pojawia się także niezwykle istotne pytanie prawne: czy pobieranie tego świadczenia wychowawczego przez matkę ma wpływ na wysokość alimentów, które powinien płacić ojciec? W niniejszym poradniku szczegółowo analizujemy tę relację, wskazujemy podstawy prawne oraz krok po kroku wyjaśniamy, jak samodzielnie przygotować profesjonalny pozew o alimenty do sądu rodzinnego.

Świadczenie 500 plus (800 plus) a alimenty – co mówią przepisy?

Wielu ojców w trakcie spraw o alimenty podnosi argument, że skoro matka otrzymuje co miesiąc świadczenie wychowawcze od państwa, to ich własny obowiązek alimentacyjny powinien zostać odpowiednio pomniejszony. Jest to jeden z najpowszechniejszych mitów prawnych, który nie znajduje żadnego odzwierciedlenia w obowiązującym stanie prawnym. Przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w sposób jednoznaczny i kategoryczny rozstrzygają tę kwestię na korzyść dziecka i rodzica wiodącego.

Zgodnie z art. 135 § 3 pkt 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, na zakres świadczeń alimentacyjnych nie wpływają świadczenia z pomocy społecznej lub funduszu alimentacyjnego, o których mowa w odrębnych przepisach, a także świadczenie wychowawcze. Oznacza to, że kwota 500 plus (obecnie 800 plus) jest całkowicie neutralna dla ustalania wysokości alimentów. Sąd rodzinny, badając możliwości finansowe stron oraz usprawiedliwione potrzeby dziecka, nie może obniżyć kwoty należnych alimentów o wartość otrzymywanego wsparcia państwowego. Świadczenie to ma charakter dodatkowy i ma służyć podwyższeniu standardu życia dziecka, a nie odciążeniu zobowiązanego do alimentacji rodzica z jego ustawowych obowiązków.

Dlaczego ustawodawca wyłączył 500 plus z kalkulacji alimentacyjnej?

Wprowadzenie tego przepisu miało na celu ochronę interesów ekonomicznych dzieci. Gdyby świadczenie wychowawcze wpływało na obniżenie alimentów, realnym beneficjentem pomocy państwa stawałby się nie małoletni, lecz rodzic zobowiązany do płacenia alimentów, który dzięki temu płaciłby mniej. Państwo polskie przejęłoby wówczas część prywatnego obowiązku alimentacyjnego ojca, co byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami współżycia społecznego i celem samej ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Dlatego przygotowując pismo do sądu rodzinnego, nie musisz obawiać się, że pobieranie świadczenia wychowawczego osłabi Twoją pozycję procesową.

Ewolucja przepisów – jak 500 plus zmieniło praktykę sądową?

Przed wprowadzeniem programu „Rodzina 500 plus” w 2016 roku, w orzecznictwie sądów rodzinnych istniała rozbieżność dotycząca traktowania różnego rodzaju świadczeń socjalnych i zasiłków. Niektóre sądy stały na stanowisku, że wszelkie dochody uzyskiwane przez rodzica wiodącego, w tym zasiłki celowe czy rodzinne, powinny być brane pod uwagę przy ocenie sytuacji materialnej rodziny, co pośrednio mogło wpływać na obniżenie wymiaru alimentów od drugiego rodzica. Wprowadzenie na masową skalę świadczenia wychowawczego wywołało falę sporów sądowych. Ojcowie masowo wnosili o obniżenie alimentów, argumentując, że potrzeby dziecka są już w części zaspokajane przez państwo.

Aby uciąć wszelkie spekulacje i ujednolicić linię orzeczniczą, ustawodawca zdecydował się na pilną nowelizację Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Dodanie punktu 3 do paragrafu 3 artykułu 135 KRO jednoznacznie przesądziło, że świadczenie wychowawcze nie ma wpływu na zakres alimentów. Obecnie, po waloryzacji tego świadczenia do kwoty 800 zł miesięcznie, zasada ta pozostaje w pełni aktualna. Sądy rodzinne konsekwentnie odrzucają wszelkie argumenty pozwanych ojców, którzy próbują wykazać, że dzięki 800 plus matka ma mniejsze wydatki na dziecko. Świadczenie to z założenia ma ułatwić dziecku dostęp do dodatkowych dóbr, takich jak wyjazdy wakacyjne, zajęcia pozalekcyjne czy lepsza jakość materiałów edukacyjnych, a nie zastępować podstawowy obowiązek alimentacyjny rodziców.

Dwa filary obowiązku alimentacyjnego: potrzeby dziecka i możliwości rodzica

Zanim przystąpisz do pisania pozwu, musisz zrozumieć, na jakiej podstawie sąd rodzinny kalkuluje wysokość alimentów. Zgodnie z art. 135 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od dwóch niezależnych od siebie czynników:

Usprawiedliwione potrzeby uprawnionego (dziecka): Są to koszty związane z codziennym utrzymaniem, edukacją, leczeniem, rozwojem osobistym oraz wypoczynkiem dziecka. Pojęcie to ma charakter elastyczny i zależy od wieku dziecka, jego stanu zdrowia oraz dotychczasowej stopy życiowej rodziców.
Zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego (ojca): Sąd nie bada wyłącznie faktycznych dochodów ojca (np. kwoty na umowie o pracę), ale jego realny potencjał na rynku pracy. Jeśli ojciec posiada wysokie kwalifikacje, ale celowo podejmuje słabo płatną pracę lub pracuje w szarej strefie, sąd oceni jego możliwości na podstawie średnich zarobków w danej branży dla osoby o podobnym doświadczeniu i wykształceniu.

Zasada równej stopy życiowej oznacza, że dzieci mają prawo do życia na takim samym poziomie jak ich rodzice. Jeśli ojciec osiąga wysokie dochody, usprawiedliwione potrzeby dziecka automatycznie rosną, obejmując np. dodatkowe lekcje języków obcych, prywatną opiekę medyczną czy markową odzież.

Możliwości zarobkowe ojca – jak wykazać realny potencjał finansowy?

Jednym z najtrudniejszych elementów procesu alimentacyjnego jest wykazanie rzeczywistych możliwości finansowych pozwanego. Bardzo często ojcowie, po otrzymaniu odpisu pozwu, nagle wykazują drastyczny spadek dochodów: przedstawiają umowy na ułamek etatu, zaświadczenia o minimalnym wynagrodzeniu, a nawet rejestrują się jako osoby bezrobotne w Powiatowym Urzędzie Prac. Sąd rodzinny doskonale zna te praktyki i dysponuje narzędziami, które pozwalają na ocenę rzeczywistego stanu rzeczy.

W piśmie do sądu warto szczegółowo opisać dotychczasową ścieżkę zawodową ojca. Jeśli przez lata pracował jako wykwalifikowany budowlaniec, programista, kierowca zawodowy czy menedżer, a nagle przed sprawą sądową zaczął zarabiać minimalną krajową, sąd oceni jego możliwości zarobkowe na podstawie stawek rynkowych dla jego profesji. Możesz złożyć do sądu wnioski dowodowe o:

Zobowiązanie pozwanego do przedłożenia historii rachunków bankowych ze wszystkich posiadanych kont za okres ostatnich 12 miesięcy.
Zwrócenie się do Urzędu Skarbowego o nadesłanie deklaracji podatkowych PIT pozwanego za ostatnie 3 lata.
Przesłuchanie świadków (np. wspólnych znajomych, członków rodziny), którzy mogą potwierdzić, że ojciec wykonuje prace dorywcze lub osiąga nieujawnione dochody.
Zobowiązanie pozwanego do przedstawienia dokumentów rejestracyjnych jego firmy, jeśli prowadzi działalność gospodarczą, wraz z księgą przychodów i rozchodów.

Pamiętaj, że możliwości zarobkowe to nie tylko pensja, ale również posiadany majątek. Jeśli ojciec jest właścicielem kilku nieruchomości, luksusowego samochodu czy papierów wartościowych, sąd weźmie to pod uwagę, nawet jeśli jego oficjalny miesięczny dochód z pracy jest niski. Majątek ten generuje bowiem określone możliwości płatnicze.

Jak przygotować pismo do sądu rodzinnego? Struktura pozwu o alimenty

Pozew o alimenty jest oficjalnym pismem procesowym, które musi spełniać określone wymogi formalne wskazane w Kodeksie postępowania cywilnego. Brak zachowania tych wymogów może skutkować wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych, co znacznie wydłuży całe postępowanie. Poniżej przedstawiamy szczegółową strukturę, którą należy zastosować przy sporządzaniu dokumentu.

1. Dane nagłówkowe i oznaczenie sądu

W prawym górnym rogu pisma należy umieścić miejscowość oraz datę sporządzenia dokumentu. Poniżej, po środku lub po prawej stronie, wskazujemy sąd, do którego kierujemy pozew. Właściwym sądem jest zawsze Sąd Rejonowy, Wydział Rodzinny i Nieletnich. Możesz wybrać sąd właściwy dla miejsca zamieszkania pozwanego (ojca) lub sąd właściwy dla miejsca zamieszkania dziecka (powoda). Wybór należy do Ciebie i najczęściej podyktowany jest wygodą dojazdów na rozprawy.

2. Oznaczenie stron postępowania

W sprawie o alimenty powodem jest zawsze małoletnie dziecko. Ponieważ dziecko nie posiada pełnej zdolności do czynności prawnych, musi być reprezentowane przez przedstawiciela ustawowego – zazwyczaj jest to matka. W piśmie należy podać pełne dane dziecka (imię, nazwisko, PESEL, adres zamieszkania) oraz dane matki jako przedstawiciela ustawowego. Jako pozwanego wskazujemy ojca dziecka, podając jego imię, nazwisko, adres zamieszkania oraz, jeśli znamy, numer PESEL.

3. Wartość Przedmiotu Sporu (WPS)

W sprawach o alimenty konieczne jest określenie Wartości Przedmiotu Sporu. Zgodnie z przepisami, WPS stanowi suma dochodzonych alimentów za okres jednego roku. Jeśli domagasz się od ojca kwoty 1000 zł miesięcznie, obliczenie wygląda następująco: 1000 zł x 12 miesięcy = 12 000 zł. Tę kwotę należy wpisać w widocznym miejscu na początku pisma, tuż pod oznaczeniem stron. Pamiętaj, że od pozwu o alimenty powód (dziecko) jest zwolniony z kosztów sądowych, więc nie musisz uiszczać żadnej opłaty skarbowej przy składaniu pisma.

4. Osnowa wniosku (żądania pozwu)

To najważniejsza część merytoryczna, w której precyzyjnie określasz, czego domagasz się od sądu. Żądanie powinno być sformułowane jasno i jednoznacznie. Przykładowe sformułowanie brzmi: Wnoszę o zasądzenie od pozwanego na rzecz małoletniego powoda alimentów w kwocie po 1200 zł miesięcznie, płatnych z góry do rąk matki jako przedstawicielki ustawowej, do 10. dnia każdego miesiąca, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat.

5. Wniosek o zabezpieczenie powództwa

Procesy przed sądem rodzinnym mogą trwać od kilku miesięcy do nawet ponad roku. Aby dziecko nie pozostało bez środków do życia w trakcie trwania sprawy, kluczowe jest zawarcie w pozwie wniosku o udzielenie zabezpieczenia na czas trwania postępowania. Możesz wnieść o to, aby sąd zobowiązał ojca do płacenia określonej kwoty (np. 800 zł miesięcznie) jeszcze przed wydaniem ostatecznego wyroku. Taki wniosek musi być uprawdopodobniony – należy wykazać, że dziecko ma bieżące potrzeby, a ojciec nie łoży na nie w wystarczającym stopniu.

Jak napisać przekonujące uzasadnienie pozwu o alimenty?

Uzasadnienie to miejsce, w którym musisz udowodnić sądowi, dlaczego żądana przez Ciebie kwota alimentów jest uzasadniona. Sędzia nie zna Twojej sytuacji życiowej, dlatego musisz opisać ją w sposób logiczny, spójny i poparty dowodami. Unikaj ogólników i emocjonalnych oskarżeń – skup się na twardych danych liczbowych.

Krok 1: Przedstawienie sytuacji rodzinnej i bytowej

Na początku uzasadnienia opisz krótko relację między stronami. Wskaż, kiedy urodziło się dziecko, czy rodzice pozostawali w związku małżeńskim czy partnerskim, oraz od kiedy nie mieszkają razem. Wyjaśnij, pod czyją stałą opieką znajduje się małoletni i w jakim stopniu ojciec uczestniczy w jego codziennym wychowaniu (czy realizuje kontakty, czy interesuje się zdrowiem i edukacją dziecka).

Krok 2: Szczegółowe wyliczenie kosztów utrzymania dziecka

To kluczowy element uzasadnienia. Musisz sporządzić szczegółowy kosztorys miesięcznego utrzymania dziecka. Najlepiej podzielić wydatki na logiczne kategorie:

Koszty mieszkaniowe (proporcjonalnie przypadające na dziecko): czynsz, prąd, woda, gaz, wywóz śmieci, internet. Jeśli w mieszkaniu mieszkają dwie osoby (matka i dziecko), koszty te dzielimy na pół.
Wyżywienie: codzienne zakupy spożywcze, obiady w szkole lub przedszkolu, specjalne diety.
Edukacja i rozwój: podręczniki, przybory szkolne, ubezpieczenie, komitet rodzicielski, wycieczki szkolne, zajęcia dodatkowe (np. korepetycje, basen, sekcje sportowe).
Zdrowie i higiena: wizyty u lekarzy specjalistów, leki, witaminy, okulary, wizyty u dentysty, kosmetyki do pielęgnacji, środki czystości.
Odzież i obuwie: zakup ubrań sezonowych, butów, bielizny (koszt roczny podzielony na 12 miesięcy).
Kultura, rozrywka i wypoczynek: wyjścia do kina, teatru, zabawki, wyjazdy wakacyjne, kolonie, prezenty urodzinowe.

Wszystkie te koszty zsumuj i wskaż ostateczną kwotę miesięcznego kosztu utrzymania dziecka. Następnie określ, jakiej części tej kwoty domagasz się od ojca. Pamiętaj, że obowiązek alimentacyjny spoczywa na obojgu rodzicach. Jednak rodzic, który osobiście wychowuje dziecko i dba o nie na co dzień, spełnia swój obowiązek w dużej mierze poprzez osobiste starania. Dlatego masz prawo żądać, aby ojciec pokrywał większą część kosztów finansowych (np. 60-70% całkowitych kosztów).

Jakie dowody dołączyć do pisma?

Sąd rodzinny opiera się na dowodach, a nie na samych twierdzeniach stron. Każda kwota wskazana w kosztorysie powinna mieć odzwierciedlenie w załączonych dokumentach. Brak dowodów to najczęstsza przyczyna oddalenia powództwa w części lub w całości. Do pozwu należy dołączyć:

Odpis skrócony aktu urodzenia dziecka (dowód pokrewieństwa).
Faktury imienne (wystawione na dziecko lub na Ciebie jako przedstawiciela ustawowego) za zakup odzieży, leków, podręczników, opłat za przedszkole czy zajęcia dodatkowe.
Potwierdzenia przelewów za czynsz, media, czesne.
Zaświadczenia lekarskie, jeśli dziecko choruje przewlekle i wymaga stałego leczenia lub rehabilitacji.
Zaświadczenie o Twoich dochodach (np. zaświadczenie od pracodawcy o zarobkach, deklaracja PIT).
Wszelkie dokumenty potwierdzające status majątkowy ojca (np. wydruki z ogłoszeń o pracę w jego zawodzie wykazujące potencjalne zarobki).

Pamiętaj, aby nie zasypywać sądu setkami paragonów ze sklepów spożywczych. Paragony nie są dowodem imiennym i sąd może je zakwestionować. Znacznie lepszym rozwiązaniem jest gromadzenie faktur imiennych oraz przedstawianie potwierdzeń płatności kartą płatniczą lub przelewów bankowych.

Praktyczny przykład uzasadnienia kosztów utrzymania dziecka

Poniżej przedstawiamy, jak w praktyce może wyglądać zestawienie kosztów w uzasadnieniu pozwu dla 10-letniego dziecka:

Udział w kosztach utrzymania mieszkania: 400 zł
Wyżywienie (w tym obiady szkolne): 600 zł
Zakup odzieży i obuwia (średniomiesięcznie): 200 zł
Kosmetyki, środki higieniczne, fryzjer: 100 zł
Koszty edukacji (podręczniki, przybory, ubezpieczenie, komitet): 150 zł
Zajęcia dodatkowe (język angielski): 200 zł
Leczenie, stomatolog, leki: 100 zł
Rozrywka, wyjazdy, kieszonkowe: 150 zł
Suma miesięcznych kosztów: 1900 zł

W takim przypadku, biorąc pod uwagę, że matka realizuje swój obowiązek poprzez codzienne osobiste starania o wychowanie dziecka, żądanie alimentów od ojca w kwocie 1200 zł miesięcznie (co stanowi około 63% ogólnych kosztów) jest w pełni uzasadnione i ma duże szanse na uwzględnienie przez sąd rodzinny.

Jak przygotować się do rozprawy przed sądem rodzinnym?

Złożenie prawidłowo sformułowanego pozwu to dopiero pierwszy krok. Równie ważne jest odpowiednie przygotowanie się do samej rozprawy sądowej. Sprawy o alimenty zazwyczaj nie kończą się na jednym posiedzeniu, chyba że strony wykażą chęć zawarcia ugody. Oto kilka kluczowych wskazówek, jak zachować się w sądzie:

Przygotuj spójne zeznania: Sąd będzie przesłuchiwał oboje rodziców. Twoje zeznania muszą być spójne z tym, co zostało napisane w pozwie. Jeśli w piśmie wskazałaś, że koszt wyżywienia dziecka to 600 zł, na rozprawie nie podawaj zupełnie innej kwoty, chyba że potrafisz logicznie wyjaśnić tę zmianę.
Skup się na potrzebach dziecka, nie na konflikcie z byłym partnerem: Sędziowie rodzinni bardzo negatywnie oceniają sytuacje, w których rodzice wykorzystują salę sądową do wzajemnych rozliczeń osobistych. Trzymaj emocje na wodzy. Mów o dziecku, jego rozwoju, zdrowiu i potrzebach.
Bądź przygotowana na pytania o Twoje dochody: Sąd zbada również Twoją sytuację finansową. Musisz rzetelnie przedstawić swoje zarobki i koszty własnego utrzymania. Wykaż, że dokładasz wszelkich starań, aby zapewnić dziecku byt, a Twoje osobiste starania o jego wychowanie stanowią ogromną wartość niefinansową.
Rozważ ugodę sądową: Jeśli na pierwszej rozprawie ojciec zaproponuje kwotę zbliżoną do Twoich żądań (np. żądasz 1200 zł, a on proponuje 1000 zł), warto rozważyć zawarcie ugody. Ugoda sądowa ma taką samą moc prawną jak wyrok, a pozwala na natychmiastowe zakończenie sporu i uniknięcie stresu związanego z kolejnymi rozprawami.

Co zrobić, gdy ojciec mimo wyroku nie płaci alimentów?

Uzyskanie korzystnego wyroku sądu rodzinnego niestety nie zawsze oznacza automatyczny wpływ środków na konto. Co zrobić w sytuacji, gdy ojciec ignoruje orzeczenie sądu i unika płacenia zasądzonych alimentów? Prawo przewiduje w tym zakresie surowe procedury egzekucyjne i karne.

Pierwszym krokiem po uprawomocnieniu się wyroku (lub uzyskaniu wyroku z klauzulą natychmiastowej wykonalności, którą sąd nadaje alimentom z urzędu) jest skierowanie sprawy do komornika sądowego. Do wniosku egzekucyjnego należy dołączyć oryginał wyroku opatrzony klauzulą wykonalności. Komornik ma szerokie uprawnienia: może zająć wynagrodzenie za pracę ojca, jego rachunki bankowe, ruchomości oraz nieruchomości.

Jeśli egzekucja komornicza okaże się bezskuteczna przez okres co najmniej dwóch miesięcy, możesz ubiegać się o świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego. Warto jednak pamiętać, że wypłata środków z funduszu jest uzależniona od kryterium dochodowego przypadającego na członka rodziny. Ponadto, uporczywe uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego stanowi przestępstwo określone w art. 209 Kodeksu karnego. Jeśli łączna zaległość ojca stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, podlega on grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Złożenie zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa na policję lub do prokuratury często stanowi bardzo skuteczny środek dyscyplinujący dłużnika.

Zmiana wysokości alimentów – kiedy można żądać podwyższenia?

Wyrok zasądzający alimenty nie jest dany raz na zawsze. Sytuacja życiowa, koszty utrzymania oraz potrzeby dziecka zmieniają się wraz z upływem czasu. Zgodnie z art. 138 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.

Zmiana stosunków to istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb dziecka (np. rozpoczęcie nauki w szkole, wykrycie przewlekłej choroby wymagającej kosztownego leczenia, dorastanie dziecka i związane z tym większe wydatki na odzież czy wyżywienie) lub istotny wzrost możliwości zarobkowych ojca. Zazwyczaj przyjmuje się, że ponowne pismo do sądu o podwyższenie alimentów jest uzasadnione po upływie około 2-3 lat od poprzedniego wyroku, chyba że w międzyczasie doszło do nagłego i nadzwyczajnego zdarzenia (np. ciężki wypadek dziecka). Procedura przygotowania pozwu o podwyższenie alimentów jest analogiczna do pierwszego pozwu – musisz precyzyjnie wykazać, o ile wzrosły koszty utrzymania małoletniego od momentu ostatniego orzekania przez sąd.

Najczęstsze błędy przy sporządzaniu pozwu o alimenty

Uniknięcie poniższych błędów pozwoli Ci zaoszczędzić czas i uchroni Cię przed niepotrzebnym stresem w sądzie:

Brak wniosku o zabezpieczenie: Skutkuje to tym, że przez wiele miesięcy trwania procesu nie otrzymasz od ojca żadnych środków finansowych na dziecko, chyba że płaci je dobrowolnie.
Powoływanie się na paragony zamiast faktur: Paragony nie zawierają danych nabywcy, przez co trudno udowodnić, że zakupione rzeczy były przeznaczone właśnie dla tego konkretnego dziecka.
Zbyt wygórowane i nieudokumentowane koszty: Wpisywanie fikcyjnych, drastycznie zawyżonych wydatków (np. 1000 zł miesięcznie na odzież dla niemowlaka bez pokrycia w fakturach) podważa wiarygodność całego pozwu w oczach sędziego.
Emocjonalny ton pisma: Skupianie się na osobistych żalach do byłego partnera, opisywanie zdrad czy konfliktów partnerskich, które nie mają wpływu na obowiązek alimentacyjny wobec dziecka. Sąd ocenia fakty i liczby, a nie moralność rodziców.
Nieprawidłowe obliczenie Wartości Przedmiotu Sporu: Błędne zsumowanie rocznych roszczeń może skutkować koniecznością poprawiania pisma na wezwanie sądu.

Podsumowanie – jak złożyć pismo i co dzieje się dalej?

Gotowy pozew o alimenty wraz ze wszystkimi załącznikami należy sporządzić w trzech jednobrzmiących egzemplarzach. Jeden egzemplarz jest przeznaczony dla sądu, drugi dla pozwanego ojca, a trzeci zachowujesz dla siebie (sąd przybije na nim prezentatę, czyli potwierdzenie wpływu). Pismo możesz złożyć osobiście w biurze podawczym właściwego sądu rejonowego lub wysłać listem poleconym za pośrednictwem Poczty Polskiej (decyduje data stempla pocztowego).

Po wpłynięciu pozwu sąd doręczy jego odpis ojcu dziecka i wyznaczy mu termin na złożenie odpowiedzi na pozew (zazwyczaj 14 dni). Następnie zostanie wyznaczony termin rozprawy. Dzięki rzetelnie przygotowanemu pismu, kompletnym dowodom oraz jasnemu wykazaniu, że świadczenie 500 plus (800 plus) nie ma wpływu na obowiązek alimentacyjny, proces przed sądem rodzinnym przebiegnie znacznie sprawniej, a szanse na uzyskanie satysfakcjonującego wyroku będą bardzo wysokie.